KARDANDI KÜÇÜK ADAM
Akgül Polat

Akgül Polat

KARDANDI KÜÇÜK ADAM

17 Şubat 2018 - 10:26

Şimdi bir iki üç demeden beraber bir şarkıyı mırıldanmaya başlarız. Sen susarsın ben dinlerim sesini, sen sussan bile. Gözlerim kamaşır senin gözlerinin ardına bakmaktan. Sen,  senden uzak sanırsın. Bir el uzaklığın da bir yandan da bir uzay yılı yakın da. İki tezat ne kadar yan yanaysa o kadar yan yana. Gözleri ışığı yakalayan çocuk: Uzaklara dalmak yerine biraz daha yakınlarda kanat açsan. Bir martı da seninle dinlense, alçaklar da. Gözünü biraz da yerlerde gezdirsen, ufuk hiç mi uzak gelmez sana?

Nerelerdesin? Kaç bahar geçmiş gibi, oysa daha saatler geçmedi. Gözlerimde ki  “akın” yerini alevler aldı sen gelmedin. Ufka gözünü bu kadar dikme dememiş miydim? Yılgın bir bahar gibisin. Silkinmeden çiçek açılmaz sanırsın. Oysaki kardelen de bir çiçek. Sen hep onu yok sayıp bahara kucak açarsın. Neden çiçek açtırmazsın kışta da? Gözlerimizi,  hasretle bezersin. İlle de seni mi beklemeli? Bir kerede sen gelmeden göndersen papatyaları…

Gözlerinden yangınlar koparan çocuk. Hep bir yanılsamanın ortasında bıraktığın bir alev gibi şu üstümde taşıdığım eldivenli sessizliğim. Üzerine geçirmişler sussun yeter ki diye örtüleri. Üzerimize örtmüşsün üst üste battaniyeleri. Üşütmeyeyim derken yakmışsın. Sen den haber bir türlü gelmedi. Kaldırdım örtüleri bir bir ortada yangın kalmadı. Sen eldivenli yalnızlıkta, çıplak elle kar topu oynayandın. Neden izin vermedin ?  Yalnızlığım seni de üşütmezdi.

Bir ocak başında birde aralıkta kar yağar sokaklarıma. Şöminenin başında bir şemsiye kurur mütemadiyen. Bir battaniye, bir ben birde kar. Ne kadar da birbirlerine yakışıyorlar. Ama ben nerdeyim kim bilir? Seni arıyorum her yerde, birlikte ısınmak için. Kibritçi kız masalında ki kahraman kızdı. Tekrar hatırlatmak istedim. Ellerimi ellerine alıp karları elimde eritseydin. Razıydım seninle eldivensiz de kardan adam yapmaya. Ya da gülen yüz yerine asık surat koymaya. Sen bir gidişle gittin. İlle de bahardır dedin tutturdun. Ben saksılarımı içeri aldım, gönlümde büyüttüm. Sen saksılara güven olmaz dedin. Ha bi de gönlüme de güvenmedin. O da bir gün soğur dedin. Şöminenin önünde ilk baharı andıran bir kış bahçesi. Bütün çiçekler açtı. Sen hala baharı bekledin. Gelseydin ya…  Sana bir buket yapmıştım bile;  senin vazgeçtiğin kıştan. Ellerimde dikenli yaralar açtım seni beklerken. Yüzümde gonca gül kırmızılığı, dudaklarımda üşümüş yüreğimin mor teması. Seni her şeyle bekledim. Sense yarım yamalak gelirdin. Ben seni hiç tam tutamadım. Kardan adam: gözünde ne zaman ışık görsem eriyip çiçeklere karıştın. Bense bilemedim hangisi iyi. Eriyip çiçek olmak mı? Yoksa kalıp soğukla savaşmak mı?

Akgül Polat

YORUMLAR

  • 0 Yorum
Henüz Yorum Eklenmemiştir.İlk yorum yapan siz olun..

Son Yazılar